ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ''ΑΛΕΞΙΣΦΑΙΡΟ'' ΠΟΙΗΣΗ ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Δεν είναι παραμύθι
Ο Λόγος, δρομέας που ξέφυγε,
από την κούρσα της φαντασίας...
Ζεστάθηκαν τα γυμνά κρανία
από τα πολύχρωμα καπέλα των αναμνήσεων.
Και η αδράνεια, παγερή ανάσα στη φωνή της αλήθειας.
Μην σπάσεις το τρίποδο σκαμπό της μνήμης.
Μην κάψεις τις σελίδες - τις χλωμές δεσποινίδες
για να ζεστάνεις την ψυχή σου.
Δεν είναι παραμύθι!
Είναι το φοβισμένο όνειρο που γέννησε τον εφιάλτη!
Είναι ο δισταγμός
που σαν μεταξοσκώληκας,
έκλεψε τα φτερά της πεταλούδας για να κερδίσει
την αιωνιότητα...
1996
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Αιώρα αμφιβολίας
Φυλάκισες το χαμόγελό σου σε κελιά κενοδοξίας.
Δολοφόνησες πισώπλατα κάθε αγέρωχη αλήθεια.
Ισορρόπησες σε σχοινί από πλαστικές ελπίδες.
Ζέστανες το στέρνο της μοναξιάς σου με παγωμένες φλόγες.
Συμπέρασμα:Το όραμα, τυφλό μωρό
που πέθανε
στην κούνια της αμφιβολίας...
1996
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Τηλεκατευθυνόμενο τραινάκι
Λάμπει απόψε η παιχνιδούπολη!
Αυτή η τρύπια βάρκα
που αρμενίζει στον μολυσμένο ωκεανό της σκέψης.
Κουτσές Μαριονέτες
παίζουν το παιχνίδι της ζωής
με τους δικούς τους όρους.
Πιο πέρα ο μύλος
με τις πολύχρωμες νίκες και τις γκρίζες ήττες
μετακινεί τις αυταπάτες
των βαλσαμωμένων αστών.
Κούκλες με θλιμμένα χαμόγελα
κι υποταγμένες ελευθερίες
παραδίνονται στα βλέμματα των περαστικών
μέσα από τις σκονισμένες βιτρίνες.
Και η Ευτυχία:Τηλεκατευθυνόμενο τραινάκι
που ξέφυγε από τις σιδηροτροχιές της ζωής...
1996
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Η ποίηση απόψε σωπαίνει…
Η ποίηση απόψε σωπαίνει.
Οι στίχοι αρνούνται να περιπλανηθούν
σε ακίνητες σελίδες.
Πώς να πλέξεις στεφάνια αγάπης
από ξερές ευαισθησίες;
Δεν ζωντανεύουν οι μνήμες·
σαν τις μοναχικές γριές
κρατούν παρέα στα πεθαμένα σπουργίτια του Χειμώνα.
Πώς να αγναντέψεις το δειλινό
με άχρωμα βλέμματα;
Και εκείνο το δάκρυ-κουρασμένος πρόσφυγας-
κυλάει στο πρόσωπο της μοναξιάς.
Σαν την νυχτερινή βροχή που πληγώνει κάθε
φλογισμένη σκέψη
και σαν την Φρίκη που απογοητεύτηκε από την μορφή της...
Έτσι απλά...
Ορίστε αυτή η ποίηση που απόψε σωπαίνει.
1996
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
…Σε στίχους ακροβάτες
Οι αναμνήσεις, σαλιγκάρια που βγαίνουν
με τον ερχομό μιας θλιμμένης βροχής...
Μες στο σκοτάδι μια ανυπότακτη φλόγα
χορεύει,
αιχμαλωτίζοντας κάθε αδιάφορη ματιά.
Η ματαιότητα, σατανική αλεπού
που τρύπωσε
στην πιο πένθιμη συνείδηση.
Δεν είναι ο πανικός, εκείνος ο τυφλοπόντικας
που θάφτηκε στην έρημη ψευδαίσθηση·
Είναι η ύπαρξη σε στίχους ακροβάτες
στο σκοινί της ιστορίας...
1996
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Μεταμορφωτική δύναμη
Οι στιγμές δραπετεύουν
από την φυλακή του παρελθόντος
κι εγώ βουβός φύλακας
αιχμαλωτίζομαι από αυτήν τους την φυγή...
Ίσως να υποτίμησα την μεταμορφωτική τους δύναμη,
κάνοντας χωματερή το κρανίο μου.
Η μοναξιά·αγέρωχη γριά
που συνεχίζει το κέντημα της σιωπής.
...Και η σκέψη μου ζεστός μανδύας
πάνω στα αγάλματα της θλίψης...
1996
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
…Στην ακινησία των καιρών
Τα λόγια κοχύλια
ταξιδεύουν σε θάλασσες μνήμης.
Οι παλιές φιλίες-αποξηραμένα γιασεμιά
φυλαγμένα σε κουτί ρυτιδιασμένης ευτυχίας...
Εκείνες οι εφηβικές φιγούρες
αυστηροί γονείς
που χαστουκίζουν την θλίψη.
...Χρόνια
μεθυσμένα ρυάκια κυλούν
γοργόρυθμα στην ακινησία των καιρών...
1996
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Το ζωτικό μας ψεύδος
Οι ελπίδες,απογοητευμένα ψηφοδέλτια
πεταμένα στους δρόμους της σιωπής.
Οι μνήμες,λευκές σελίδες
στο σκοτεινό βιβλίο του παρελθόντος.
...Και ο έρωτας,γερασμένος διαβάτης
στις λεωφόρους της μοναξιάς.
Το ζωτικό μας ψεύδος
αναζητά πια την νεκρή του αλήθεια
και το μολύβι οδηγός της σκέψης
στους λαβύρινθους της μελαγχολίας.
1995
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Υπαρξιακός εικονολήπτης
Φτύνει ο ουρανός τις ματαιόδοξες χαρές μας.
Κεραυνοί αγκαλιάζουν το στείρο παρόν
και λικνίζονται στις μελωδίες της σιωπής.
Συννεφιασμένα βλέμματα
αναζητούν τα σκοτεινά φώτα
της αιωνιότητας.
1995
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Απαθανατίζοντας τον Θάνατο
Το Μέλλον φοράει την παρελθοντική του τήβεννο.
Το Αύριο σκοντάφτει
περιμένοντας το λεωφορείο της καθημερινής ματαιοδοξίας.
Οι σκιές του Χθες,δήμιοι της θαμπής ευτυχίας.
Και η ζωή απαθανατίζει τον θάνατο!
1995
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ενεχυροδανειστήριο
Άλλη μία τσαλακωμένη μέρα
καταχωριμένη στο αρχείο της δυστυχίας.
Αυθεντικές κραυγές
αμνημόνευτων ζητιάνων
ηχογραφούνται ζωντανά-ειδικά για απαιτητικούς.
Η άπλυτη γάτα· αντικλείδι
της ευήλιας φυλακής μας.
Μνήμες τυλιγμένες σε συσκευασία δώρου
ελπίδες ενοικιάζονται ανά ώρα
σε επιλεγμένα καταστήματα στον κόσμο.
...Η ζωή ενέχυρο στην ανυπαρξία...
1995
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Εξασφαλισμένη ανασφάλεια
Τα αδιάβροχα όνειρά μου,
τα φόραγα κάθε φορά που έβρεχε.
Έτσι,για να νιώθω μία σίγουρη ανασφάλεια.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Κωφαλλάλων τετράγραμμο
Πολύχρωμες κραυγές χρωματίζουν την δύσπιστη ακοή μου.
Δεν καταφέρνω να τις ξεχωρίσω.
Πολλές από αυτές μοιάζουν σαν να βγήκαν
από ανθρώπους βουβούς.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Κατασκευή ελευθερίας
Κοιτάζεσαι στον καθρέπτη σου
και αυτός σαν παθητικός δέκτης
λαμβάνει τα νεύματά σου.
Κουνάς ρυθμικά στόμα-μύτη,μάτια.
Οι ρυτίδες σου σχηματίζουν ρυάκια.
Με την χνουδωτή μύτη σου
προσπαθείς να επεξεργαστείς
τις μυρωδιές του μουχλιασμένου αέρα.
Τα χείλη σου, με σπασμωδικές κινήσεις
προσπαθούν να μιλήσουν.
Μα τι να πουν;
Ξαφνικά ένα κουνούπι
σε καλησπερίζει πάνω στον καθρέπτη.
Αναρωτιέσαι : "Ποιός είναι πιο ελεύθερος,
το κουνούπι ή εγώ;"
Προσπαθείς να μάθεις τι κρύβεται πίσω από τον καθρέπτη.
Κοιτάς την πίσω πλευρά όπου αναγράφεται:
"MADE IN TAIWAN".
Ήταν τόσο απλό.
1994
1)"MADE IN TAIWAN"="Κατασκευασμένο εις Ταϊβάν".
2)TAIWAN=Νησιωτική χώρα του Ειρηνικού ωκεανού.Ονομάζεται και Φορμόζα,αλλά επισήμως λέγεται "Δημοκρατία της Κίνας".Κατοικείται από Κινέζους.
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Χορηγοί Θανάτου
Είχα στα χέρια μου μια μανιταρένια βόμβα.
Την είχα βρει έξω απ' την Βουλή
καθώς έκανα τον απογευματινό μου περίπατο.
Την πέρασαν για παιχνίδι
αυτοί που την άφησαν δίπλα στα περιστέρια...
Θα ήταν φαίνεται οι ίδιοι παλιάτσοι
που έγιναν χορηγοί στον δικό μας θάνατο...
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ουτοπιστική ανύψωση
Άραγε που να οδηγεί αυτή η
φρεσκοβαμμένη σκάλα
με τα αναρίθμητα σκαλοπάτια;
Να είναι η απάντηση
στο ουτοπιστικό πέρασμα στον χρόνο;
Ή μήπως να είναι απλώς ο τρόπος
για να ανυψωθώ
στην χωματένια
ταράτσα ενός σπιτιού;
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Πρωταγωνιστές του κενού
Κοιτώντας τις αινιγματικές φωτογραφίες
με τα αόρατα πρόσωπα,
ένας ψυχρός αέρας εισχωρεί ανελέητα σε κάθε ίνα
του προχειραμμένου κορμιού μου.
Κάποιος λέει πως
οι ακέφαλοι πρωταγωνιστές
ήταν πάντα έτσι.
Ίσως πάλι να παγιδεύτηκαν από την κενή τους παρουσία.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Οικονομία Θανάτου
Όταν πεθάνω, ο τάφος μου δεν θέλω να είναι σκαλιστός,
ακριβός,
κατασκευασμένος από θανάτους ζωντανών.
Ίσως, γιατί αν είναι έτσι,μπορεί να μην αναστηθώ ποτέ,
φοβούμενη το κόστος.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Κρυγακούγοντας…
Άκουσα εσένα
που τάχατες νοιάζεσαι
για τα γηρασμένα παιδιά της νιότης
που πεινούν,
να λες πως
το ρύζι τους θα ήταν αρκετό
για μία σου δεξίωση.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
…Σε στενάχωρο ποτήρι
Στριμωγμένη σε απροσδιόριστη ύπαρξη
προσπαθώ να αποκρυπτογραφήσω
την έννοια της ελευθερίας μέσα από την σκλαβιά.
Καθισμένη σε αναπαυτική πολυθρόνα
θεατής σε δραματικές κωμωδίες
ξυπνώ από την χειμερία νάρκη σαν...
μία καλοταϊσμένη αρκούδα.
Χλευάζω την αλήθεια
καθώς οι σκέψεις των ανθρώπων
λιώνουν όπως μία ταλαιπωρημένη γρανίτα
σε στενάχωρο ποτήρι.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Πολεοδομικό
Αναρωτήθηκα αν θα έπρεπε να φορώ γυαλιά
για να μην βλέπω την πόλη θαμπή.
Όμως κι όταν τα έβαλα,η πόλη παρέμενε θαμπή,
λες και η ομίχλη είχε αποφασίσει να την κατακτήσει.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Επάργυρες υπάρξεις
Μνήμες αναρριχώμενες στο παρόν
όπως τα μαραμένα γιασεμιά σε γκρίζους τοίχους
και απέναντι άνθρωποι
σαν άγευστα μπισκότα
μέσα σε επάργυρους δίσκους.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Δελτίο καιρού
Χιόνιζε σκέψεις εκείνη την μέρα.
Μερικές απ' αυτές σκέπασαν το περβάζι μου...
Πολλοί τις πέρασαν για απλό χιόνι
και έφτιαχναν απρόσωπους χιονάνθρωπους.
Άλλοι πάλι που κατάλαβαν τι συνέβαινε,
έσπευσαν να φέρουν τον ήλιο
για να τις αποτελειώσει.
Το δελτίο καιρού ανέφερε
πτώση της κακοκαιρίας
και άνοδο της θερμοκρασίας.
Και όμως...
Μια καρδιά βρέθηκε κοκκαλωμένη το επόμενο πρωινό.
'Ηταν μια ζεστή μέρα...
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
…Σε εκείνον που έκανε τον χρόνο να μιλήσει
Ποιός είναι αυτός που το πρόσωπό του
μοιάζει σαν τόπος μάχης
σπαρμένος με πτώματα;
Είναι δυνατόν μέσα από την σκοτεινή του όψη
να βγαίνει μία λάμψη;
Είναι αυτός που τράβηξε μπροστά
κι έκανε τον χρόνο να μιλήσει...
Είναι αυτός που έγινε φωτιά
για να φωτίσει τον δρόμο σας.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Διάκοσμος κενών κρανίων
— Γιατί κανείς δεν έψαξε να βρει τον χαμένο θησαυρό;
— Μα πώς αλλιώς θα λέγαμε πως είναι χαμένος;
— Πού είναι κρυμμένος; Σε κανένα σεντούκι της γιαγιάς
ή μήπως
σε κανένα χρηματοκιβώτιο υψηλής ασφαλείας;
—Μα όπως λένε κι όταν τον βρεις, δεν θα σου χρησιμεύσει,
παρά μόνο για την εσωτερική διακόσμηση του κρανίου σου!
—Τώρα καταλαβαίνω γιατί έμεινε και γιατί θα μένει χαμένος...
Σήμερα νομίζω πως δεν είναι της μόδας ο εσωτερικός διάκοσμος των κενών κρανίων.
Μα ίσως αν τον βρω να λανσάρω μία καινούργια μόδα.
Ναι, για σκέψου το...
— Και όταν πεθάνεις τι θα γίνει;
— Μα αγαπητέ μου εαυτέ, τότε και η μόδα θα έχει πέσει.
Ξέρεις πόσο εύκολα τα κρανία μένουν κενά;
Είναι όπως οι σελίδες που μένουν λευκές.
Μπορεί κατά βάθος να σημαίνουν κάτι...
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ύπουλη βελόνα
Κάναμε κατάληψη στους εαυτούς μας,
διεκδικώντας το δίκιο αυτών που
το μετέτρεψαν σε άδικο.
Τυλίξαμε με πανώ τις υπεκφυγές
και στείλαμε τις σκέψεις σε
πολυδιαφημισμένα καλλιστεία.
Ποδοπατήσαμε την αλήθεια
σαν ένα μπάσταρδο,περιπλανώμενο κουτάβι.
Και η νίκη μας,πολύχρωμο μπαλόνι
που έσκαγε από το άγγιγμα
μιας ύπουλης βελόνας.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
…Πώς το χώμα αφήνει αποτυπώματα στα χαρτιά
Λέξεις τρομοκρατημένες
γεννούν μία διαβολική ιστορία.
Ρήματα
αιχμαλωτίζουν αποτρόπαιες πράξεις.
Τελείες
δολοφονούν την εξέλιξη άφθαστων ονείρων.
Ερωτηματικά
αναρωτιούνται αν η δύση της ιστορίας
θα είναι η δολοφόνος της πλήξης.
Αποσιωπητικά
δοκιμάζουν σαν μαγικά κλειδιά,τις πόρτες της γνώσης.
Προσωποποιήσεις
αντιπροσωπεύουν χωμάτινους ανθρώπους
που έπλασαν αιθέριους μύθους.
...Και έτσι
ξεριζωμένες σκέψεις αποτυπώθηκαν σε κάποια
πρώην λευκά φύλλα.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Απλώς…παρομοίωση
Είδα την ποίηση να αναστενάζει στους θεατές της
όπως ένας απογοητευμένος έφηβος
που τον αρνήθηκαν οι φόβοι του.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ο Θάνατος περιμένει…τον Θάνατο
Το ψέμα σαν ένα υπάκουο ψυγείο
παγώνει τις τύψεις.
Η φωνή αχρηστεύεται
απ'την ματαιοδοξία των λέξεων.
Σκέψεις σαν τελειοποιημένες χαρτοπετσέτες
που απορροφούν άριστα
τις μουχλιασμένες μνήμες.
Ο θάνατος,σαρκοφάγο ψάρι
φυλακισμένο μέσα στη γυάλα της πραγματικότητας,
περιμένει...
τον θάνατό του από έναν πεινασμένο ναυαγό.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
…Σε κουμπαρά
Πόσες φορές δεν προσπάθησες να πηδήξεις τον μαντρότοιχο
της συνείδησής σου
και να μην ζήσεις σε σκλαβωμένες ελευθερίες;
Πόσες φορές δεν έθαψες την υπομονή σου
σε ξερό χώμα;
Πόσες φορές η φωνή δεν μετατρέπεται
σε ήχο μίας κουρασμένης μηχανής;
Μα τελικά όσες φορές κι αν κρύβονται
οι ώρες της ζωής σε κουμπαρά
πάντοτε,όταν σπάει,τα θρύψαλα γίνονται ένα
με τις αόρατες στιγμές.
1994
Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
ΛΥΔΊΑ ΛΆΒΔΑ: ΠΟΙΉΜΑΤΑ (ΕΠΙΛΟΓΈΣ ΚΑΤΕΡΊΝΑ Ν. ΘΕΟΦΊΛΗ)
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Άδεια σκηνή
Είδα ένα μικρό κορίτσι
να κάθεται σε ένα πεζοδρόμιο και να
κλαίει.
Το ρώτησα :"Τι τρέχει;"
και μου είπε:"Κλαίω για τον κόσμο".
Η ζωή είναι μια άδεια σκηνή
όταν η αγάπη...
όταν η αγάπη λείπει.
Γι' αυτό απλώς αγάπα οποιονδήποτε,
απλώς νοιάσου για οποιονδήποτε.
Αξίζει να γίνει...
Είδα μια γυναίκα να κάθεται στο δρόμο και να
γελάει με τρόμο
και την ρώτησα : "Τι τρέχει;"
και μου είπε:
Η ζωή είναι μια άδεια σκηνή
όταν η αγάπη...
όταν η αγάπη λείπει.
Γι' αυτό απλώς αγάπα οποιονδήποτε,
απλώς νοιάσου για οποιονδήποτε.
Αξίζει να γίνει...
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Γίνε αθάνατος
Φοράει ένα σέξι φόρεμα
και της κλέβω την τσάντα.
Βλέπω τους ανθρώπους να πεθαίνουν
και ένα γουρούνι που φοράει γραβάτα.
Μη γίνεις ποτέ παιχνίδι των γουρουνιών.
Μη γίνεις ποτέ ψεύτικος και τέλειος σαν μια κούκλα.
Πρόσεχε και συνέχισε.
Χάνω το μυαλό μου με τα πράγματα που μαθαίνω!
Πρόσεχε και συνέχισε.
Μερικοί άνθρωποι έχουν λεφτά
αλλά δεν είναι από μέλι.
Μην πουλήσεις την ψυχή σου·
γίνε αθάνατος.
Πίστεψε σ'αυτό που είσαι
και μην προσπαθείς να αγοράσεις αυτοκίνητο.
Μη σκοτώσεις τη ζωή σου·
γίνε αθάνατος.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Οι κλόουν
Εννέα η ώρα το βράδυ
και βλέπω ανθρώπους να καυγαδίζουν.
Ο λόγος είναι η προσδοκία
της σπουδαίας δημιουργίας.
Λένε ο ένας στον άλλο:
"Χρειάζεσαι ένα πλύσιμο μυαλού".
Κάθως οι δύο κλόουν
κάνουν την άσχημη παράστασή τους,
βλέπω από το παράθυρό μου
ένα μικρό αγόρι να απολαμβάνει
το παγωτό του.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Η γη του Ντίσνεϋ
Η μητέρα έχει ένα ύφος
σαν του Μπαγκς Μπάνυ*
σε εγχείρηση ανοικτής καρδιάς.
Το νυχτικό της θυμίζει
πλήθος καμμένων αγριολούλουδων
ενώ ο αυστηρός της τόνος μοιάζει
του Σκρουτζ Μακ Ντακ
καθώς διεκδικεί την τυχερή του δεκάρα.
Η ευφυία της ξεπερνάει αυτή
του εφευρέτη Κύρου
αλλά εγώ
έχω το αστυνομικό δαιμόνιο του Μίκυ Μαους.
Η μητέρα είναι ένας κόσμος
κινουμένων σχεδίων
κι εγώ ένα παιδί που απολαμβάνω
τη γη του Ντίσνεϋ.
1994
*Ο Μπαγκς Μπάνυ ανήκει στους ήρωες της εταιρείας Γουόρνερ Μπράδερς και όχι σ'αυτούς του Ντίσνεϋ.
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Στο αραχνοϋφαντο...
Αναπολώ τα αγαλμάτινά μου όνειρα
κι οι αναμνήσεις πλημμυρίζουν τους διαδρόμους
της μνήμης.
Ο χρόνος περνάει,ακρωτηριάζοντας
τις στιγμές που έζησα.
Σκαρφαλώνω το μέλλον μου!
Ποιά θα 'ναι η κορυφή;
Δραπετεύω απ'τον απρόσωπο και πληκτικό
παράδεισο της καθημερινότητας.
Ξαναγυρνώ στον αραχνοΰφαντο τρόπο ζωής μου...
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
...Των εξορισμένων ποιητών
Οι αξίες λείπουν από αυτήν την σφαίρα.
Η καρδιά μου σπάζει σαν ακούω τα σιγοψιθυρίσματα
των χαμένων υπερασπιστών
μίας κολασμένης φάρσας.
Ιδεολογίες χαμένες στις ακριβές προσδοκίες
των μικροαστών.
Λέω στην ψυχή μου:
Άφησε αυτόν τον κόσμο που σαπίζει συνεχώς
σαν ένα χαλασμένο φρούτο.
Γίνε πλούσια σε ό,τι πιστεύεις·
στα ουρλιαχτά των εξορισμένων "ποιητών"!
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Το γυάλινο δωμάτιο της φαντασίας
Προσπαθώντας να περάσω τον δύσβατο
δρόμο της σκέψης,
με τα διάσπαρτα χαλίκια που παριστάνουν
τις αναμνήσεις,
αφουγκράζομαι τους ήχους ερειπωμένων ελπίδων
και ξαναγυρνώ στην απέραντη σιωπή μου.
Σκέφτομαι τον λεκιασμένο κούκλο
-ζητιάνο,περιθωριακό-
που είναι πεταμένος στους υπονόμους
του μυαλού μου.
Με κοιτάει με βλέμμα κυνικό
και με σπρώχνει να μείνω για πάντα κλεισμένη
στο γυάλινο δωμάτιο της φαντασίας.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Αποσιωπητικά
Παιδιά με ψυχές σπουργιτιών κλαίνε
όχι για μια χρυσοκέντητη στολή,
αλλά...
Κραυγές ακούγονται
ακούγονται μίλια μακριά.
Δεν είναι ένα είδος μουσικής,
αλλά...
Αλλά;...
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Άνθρωποι που...
Ωχρή φιγούρα
ανεβαίνω τα σκαλοπάτια του χρόνου.
Ακούω έναν ήχο μακρινό·
βοή από ανθρώπους που ξέχασαν...
από ανθρώπους που ξεχάστηκαν...
Απέχουν από μένα μία απόσταση αναπνοής.
Καθαρό νερό που μετατράπηκε σε λάσπη·
άνθρωποι που ξέχασαν...
άνθρωποι που ξεχάστηκαν...
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Οι μαγικοί ήχοι των χρόνων
Βλέπω εκείνον τον γέρο με το ρυτιδιασμένο πρόσωπο
να συλλογίζεται...
Η ζωή του πήγε μια βόλτα
κι ίσως να μην ξαναγυρίσει.
Οι αναμνήσεις περνούν μέσα από την πόρτα
και δεν επιστρέφουν.
Η εγκατάλειψη αφήνει τα πρώτα σημάδια της
κι η παραίτηση παίρνει την θέση της·
περιμένει...
Τα χρόνια περνούν σαν μαγικοί ήχοι ενός αντίλαλου.
Ο θάνατος μπαίνει στο κορμί του γέρου,
αλλά όχι στην ψυχή του.
Η σκέψη του απογυμνώνεται.
Ο κλαυσίγελός του ηχεί σε όλο το δωμάτιο
που έχει γεμίσει υγρασία...
Η σκέψη του λάμπει στο σκοτάδι των γύρω του.
Εκείνος ο γέρος...
Είχε τόσα να πει.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ελλιπής κόσμος
Άνθρωποι που δεν διαθέτουν ηθική προσωπικότητα!
Η απολογία τους μοιάζει με φθηνό αστείο.
Προσπαθώντας να ερμηνεύσω τα φαινόμενα
που γύρω μου συμβαίνουν,
χάνω τον προσανατολισμό μου
σε έναν ελλιπή πνευματικό κόσμο!
Αντιπρόσωποι
του ανθρώπινου είδους
με κοιτούν
με απορία και φόβο μαζί.
Θεμελιωτές μιας ανύπαρκτης φιλοσοφίας,
πειθαρχούν στο σύστημα
που τους ενισχύει οικονομικά και ηθικά.
Αντιπρόσωποι του ανθρώπινου είδους...
κι όμως εγώ δεν προσποιούμαι ότι σας αγνοώ.
Σας αγνοώ!
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ταρίχευση
Ταξιδεύω στις ψυχρές συνειδήσεις.
Η ψυχή μου ταριχευμένη μέσα σε βρόμικο κουτί.
Δημιουργώ θρύλους και ψευδαισθήσεις.
Μένω άφωνη από τις τόσες φωνές που υπάρχουν
γύρω μου.
Γίνομαι ηθοποιός σε ένα δράμα που σκηνοθέτησαν
άλλοι.
Γίνομαι αφηγητής ιστοριών που έζησαν άλλοι.
Γίνομαι στρατιώτης στον πόλεμο που άρχισαν άλλοι.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Σκιαγραφώντας...
Τις σκέψεις μου στεριώνω σ'ένα κομμάτι χαρτί,
περιμένοντας την κριτική κάποιων δύσπιστων ματιών.
Πολλαπλασιάζω τις αναμνήσεις μου
και βρίσκω σοδιά για το μέλλον.
Δεν περιορίζομαι στις μπαλωμένες απόψεις
των άλλων.
Σκιαγραφώ τους νεαρούς τρόφιμους
ενός μισοχτισμένου αναμορφωτηρίου.
Τους κοιτώ κατάματα·
βλέπω τα μάτια τους,που μου θαμπώνουν το μυαλό,
να εξατμίζονται.
Κατάφεραν να επιβιώσουν
μα να σκοτώσουν τις ψυχές τους
για ανύπαρκτες αιτίες.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Το μυωπικό μάτι
Απόψε θα σου μιλήσω
για τον αγωνιστή της τρύπιας πεντάρας.
Θα σε προτρέψω να επενδύσεις τα όνειρά σου
σε ξοφλημένες μετοχές απραγματοσύνης.
Θα σου μιλήσω για το μυωπικό μάτι μου που παρατηρεί
τα συντρίμμια της αιωνιότητας.
Θα σου δείξω πώς το αίμα έγινε νερό.
Θα σε οδηγήσω στον λαβύρινθο του αφηρημένου
οράματος.
Θα σε πείσω ότι μπορεί και να αξίζεις!
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Σημειωματάριο
Σήμερα βρήκα ένα κιτρινισμένο σημειωματάριο
της ανυπότακτης σκέψης μου
και η φωτογραφία στο βρόμικο δωμάτιο
με κοίταγε με οίκτο.
Παρατηρούσα το σκουριασμένο μυαλό μου
και είπα:"Χρειάζεσαι λάδωμα".
Όλα με έδιωχναν
η στραβή πολυθρόνα που της έλειπε το ένα πόδι,
τα μυρμηγκοφαγωμένα όνειρα που έκρυψα
στην χλωμή ντουλάπα...
Το βλέμμα μου τρυπώνει σε κάθε αραχνοΰφαντη
μνήμη.
Ανοίγω την πόρτα
και βρίσκω πιο εύκολη την φυγή
από την αναμονή του μύθου.
Φεύγω...
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Δρομέας
Έχασα τον κόπτη της ηλιόλουστης σκέψης μου.
Είδα στον καθρέφτη μου ένα ανυπεράσπιστο
δρομέα.
Τεμάχισα την καρδιά μου
και μέσα της βρήκα την χημική ένωση
αγάπης-μίσους.
Έβγαλα την καλοφτιαγμένη μάσκα
του προσώπου μου.
Έδιωξα τις αναρίθμητες αισθήσεις
που με καταδίωκαν.
Παραιτήθηκα από την αιώνια καταδίκη του θανάτου
κλείνοντας τις γρίλιες της υπέρμετρης
κενοδοξίας.
Έζησα!
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Αντανάκλαση αβεβαιότητας
Σκελετωμένη η νύχτα
φαντάζει σιωπηλή στα ερείπια της ορατής δυστυχίας.
Βλέπω την αντανάκλαση των σκονισμένων μου
φακών
με την αβεβαιότητα της απελπισμένης μου σκέψης.
Όλα έχουν μείνει ίδια,
από τον βαρύ και ενοχλητικό χτύπο της χαλασμένης
βρύσης
μέχρι την φάλτσα φωνή της μοναχικής οπτασίας.
Όλα έχουν μείνει ίδια...
Κι η δική μου αλήθεια ξεπροβάλλει σιγά-σιγά
κουτσή και ρυτιδιασμένη.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Να με θυμάσαι κι όταν ακόμα η σιωπή μου...
Να με θυμάσαι όταν ακόμα και η σιωπή μου
θα έχει κάτι να πει.
Να με θυμάσαι ακόμα κι αν
η περιπλάνησή μου στα όνειρα
δαμάσει το θηρίο της ψυχής μου.
Όταν νιώσω την ανεξέλεγκτη επιθυμία να αποδράσω
από τις σκιές του παρελθόντος,
πολτοποιώντας τις αναμνήσεις
που κυνηγούν να με θάψουν στη σκονισμένη και θολή
κάσα της αθανασίας,
να με θυμάσαι.
Να με θυμάσαι όταν ακόμα και η σιωπή μου
θα έχει κάτι να πει
κι αν...
αν παίξω το παιχνίδι εκείνων
που ξέχασαν τους κανόνες,
μη με λυπάσαι.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Εικόνες από ιατρικό σαλόνι
Ένας γεράκος
διηγείται τις 43 ενέσεις απραγματοσύνης που έκανε.
Ο οργανισμός του δεν άντεξε.
Ένας κύριος
ξετυλίγει ευγενικά το χαρτάκι της καραμέλας,
ενώ κοιτά τα βιαστικά βλέμματα των γύρω παικτών.
Όλα μοιάζουν σαν μια καλοστημένη φάρσα,
έως και τα μαραμένα χρυσάνθεμα
που γέρνουν στο κυκλικό τραπέζι.
Ο καλοστημένος κύριος
διαβάζει με το ντελικάτο ύφος
και τρόπους λεπτεπίλεπτους.
Επιδεικνύει τον μικροαστισμό του
και μασάει την κενόδοξη τσίχλα του.
Ο γεράκος συνεχίζει την αφήγησή του
ενώ εγώ καταλαβαίνω ότι οι λέξεις
δεν έχουν τίποτα πια να πουν.
Στο μπλε καναπέ με τα μαξιλάρια
κάθεται αναπαυτικά ένας ανίδεος ιδεολόγος
και σκέπτεται
πώς θα πληρώσει την 12η μηνιαία δόση
του υπερσύγχρονου πλυντηρίου του.
Η ιστορία ξετυλίγεται
σαν ένα ακριβοπληρωμένο ινδικό χαλί...
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Σχήματα συνείδησης
Πολύχρωμες γιρλάντες πάνω σε καμένα δέντρα.
Πολύστιχα τραγούδια χωρίς μουσική.
Σωροί χαρτιών ξεχασμένοι στο παλιό κασελλοντίβανο
της μνήμης.
Μαυροντυμένα πέταλα ανθισμένων λουλουδιών
που έσκυψαν με τον πρώτο αγέρα.
Και η συνείδηση
σαν κυνηγετικό σκυλί
γονατίζει στον αφέντη του.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Κωφαλάλων τετράγραμμο
Πολύχρωμες κραυγές χρωματίζουν την δύσπιστη ακοή μου.
Δεν καταφέρνω να τις ξεχωρίσω.
Πολλές από αυτές μοιάζουν σαν να βγήκαν
από ανθρώπους βουβούς.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Κατασκευή ελευθερίας
Κοιτάζεσαι στον καθρέπτη σου
και αυτός σαν παθητικός δέκτης
λαμβάνει τα νεύματά σου.
Κουνάς ρυθμικά στόμα-μύτη,μάτια.
Οι ρυτίδες σου σχηματίζουν ρυάκια.
Με την χνουδωτή μύτη σου
προσπαθείς να επεξεργαστείς
τις μυρωδιές του μουχλιασμένου αέρα.
Τα χείλη σου, με σπασμωδικές κινήσεις
προσπαθούν να μιλήσουν.
Μα τι να πουν;
Ξαφνικά ένα κουνούπι
σε καλησπερίζει πάνω στον καθρέπτη.
Αναρωτιέσαι : "Ποιός είναι πιο ελεύθερος,
το κουνούπι ή εγώ;"
Προσπαθείς να μάθεις τι κρύβεται πίσω από τον καθρέπτη.
Κοιτάς την πίσω πλευρά όπου αναγράφεται:
"MADE IN
Ήταν τόσο απλό.
1994
1)"MADE IN TAIWAN"="Κατασκευασμένο εις Ταϊβάν".
2)TAIWAN=Νησιωτική χώρα του Ειρηνικού ωκεανού.Ονομάζεται και Φορμόζα,αλλά επισήμως λέγεται "Δημοκρατία της Κίνας".Κατοικείται από Κινέζους.
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Χορηγοί Θανάτου
Είχα στα χέρια μου μια μανιταρένια βόμβα.
Την είχα βρει έξω απ' την Βουλή
καθώς έκανα τον απογευματινό μου περίπατο.
Την πέρασαν για παιχνίδι
αυτοί που την άφησαν δίπλα στα περιστέρια...
Θα ήταν φαίνεται οι ίδιοι παλιάτσοι
που έγιναν χορηγοί στον δικό μας θάνατο...
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ουτοπιστική ανύψωση
Άραγε που να οδηγεί αυτή η
φρεσκοβαμμένη σκάλα
με τα αναρίθμητα σκαλοπάτια;
Να είναι η απάντηση
στο ουτοπιστικό πέρασμα στον χρόνο;
Ή μήπως να είναι απλώς ο τρόπος
για να ανυψωθώ
στην χωματένια
ταράτσα ενός σπιτιού;
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Πρωταγωνιστές του κενού
Κοιτώντας τις αινιγματικές φωτογραφίες
με τα αόρατα πρόσωπα,
ένας ψυχρός αέρας εισχωρεί ανελέητα σε κάθε ίνα
του προχειραμμένου κορμιού μου.
Κάποιος λέει πως
οι ακέφαλοι πρωταγωνιστές
ήταν πάντα έτσι.
Ίσως πάλι να παγιδεύτηκαν από την κενή τους παρουσία.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Οικονομία Θανάτου
Όταν πεθάνω, ο τάφος μου δεν θέλω να είναι σκαλιστός,
ακριβός,
κατασκευασμένος από θανάτους ζωντανών.
Ίσως, γιατί αν είναι έτσι,μπορεί να μην αναστηθώ ποτέ,
φοβούμενη το κόστος.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Κρυφακούγοντας...
Άκουσα εσένα
που τάχατες νοιάζεσαι
για τα γηρασμένα παιδιά της νιότης
που πεινούν,
να λες πως
το ρύζι τους θα ήταν αρκετό
για μία σου δεξίωση.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
...Σε στενάχωρο ποτήρι
Στριμωγμένη σε απροσδιόριστη ύπαρξη
προσπαθώ να αποκρυπτογραφήσω
την έννοια της ελευθερίας μέσα από την σκλαβιά.
Καθισμένη σε αναπαυτική πολυθρόνα
θεατής σε δραματικές κωμωδίες
ξυπνώ από την χειμερία νάρκη σαν...
μία καλοταϊσμένη αρκούδα.
Χλευάζω την αλήθεια
καθώς οι σκέψεις των ανθρώπων
λιώνουν όπως μία ταλαιπωρημένη γρανίτα
σε στενάχωρο ποτήρι.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Πολεοδομικό
Αναρωτήθηκα αν θα έπρεπε να φορώ γυαλιά
για να μην βλέπω την πόλη θαμπή.
Όμως κι όταν τα έβαλα,η πόλη παρέμενε θαμπή,
λες και η ομίχλη είχε αποφασίσει να την κατακτήσει.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Επάργυρες υπάρξεις
Μνήμες αναρριχώμενες στο παρόν
όπως τα μαραμένα γιασεμιά σε γκρίζους τοίχους
και απέναντι άνθρωποι
σαν άγευστα μπισκότα
μέσα σε επάργυρους δίσκους.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Δελτίο Καιρού
Χιόνιζε σκέψεις εκείνη την μέρα.
Μερικές απ' αυτές σκέπασαν το περβάζι μου...
Πολλοί τις πέρασαν για απλό χιόνι
και έφτιαχναν απρόσωπους χιονάνθρωπους.
Άλλοι πάλι που κατάλαβαν τι συνέβαινε,
έσπευσαν να φέρουν τον ήλιο
για να τις αποτελειώσει.
Το δελτίο καιρού ανέφερε
πτώση της κακοκαιρίας
και άνοδο της θερμοκρασίας.
Και όμως...
Μια καρδιά βρέθηκε κοκκαλωμένη το επόμενο πρωινό.
'Ηταν μια ζεστή μέρα...
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
...Σε κουμπαρά
Πόσες φορές δεν προσπάθησες να πηδήξεις τον μαντρότοιχο
της συνείδησής σου
και να μην ζήσεις σε σκλαβωμένες ελευθερίες;
Πόσες φορές δεν έθαψες την υπομονή σου
σε ξερό χώμα;
Πόσες φορές η φωνή δεν μετατρέπεται
σε ήχο μίας κουρασμένης μηχανής;
Μα τελικά όσες φορές κι αν κρύβονται
οι ώρες της ζωής σε κουμπαρά
πάντοτε, όταν σπάει, τα θρύψαλα γίνονται ένα
με τις αόρατες στιγμές.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
...Σε εκείνον που έκανε τον χρόνο να μιλήσει
Ποιος είναι αυτός που το πρόσωπό του
μοιάζει σαν τόπος μάχης
σπαρμένος με πτώματα;
Είναι δυνατόν μέσα από την σκοτεινή του όψη
να βγαίνει μία λάμψη;
Είναι αυτός που τράβηξε μπροστά
κι έκανε τον χρόνο να μιλήσει...
Είναι αυτός που έγινε φωτιά
για να φωτίσει τον δρόμο σας.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Διάκοσμος κενών κρανίων
— Γιατί κανείς δεν έψαξε να βρει τον χαμένο θησαυρό;
— Μα πώς αλλιώς θα λέγαμε πως είναι χαμένος;
— Πού είναι κρυμμένος; Σε κανένα σεντούκι της γιαγιάς
ή μήπως
σε κανένα χρηματοκιβώτιο υψηλής ασφαλείας;
— Μα όπως λένε κι όταν τον βρεις, δεν θα σου χρησιμεύσει,
παρά μόνο για την εσωτερική διακόσμηση του κρανίου σου!
— Τώρα καταλαβαίνω γιατί έμεινε και γιατί θα μένει χαμένος...
Σήμερα νομίζω πως δεν είναι της μόδας ο εσωτερικός διάκοσμος των κενών κρανίων.
Μα ίσως αν τον βρω να λανσάρω μία καινούργια μόδα.
Ναι, για σκέψου το...
— Και όταν πεθάνεις τι θα γίνει;
— Μα αγαπητέ μου εαυτέ, τότε και η μόδα θα έχει πέσει.
Ξέρεις πόσο εύκολα τα κρανία μένουν κενά;
Είναι όπως οι σελίδες που μένουν λευκές.
Μπορεί κατά βάθος να σημαίνουν κάτι...
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ύπουλη βελόνα
Κάναμε κατάληψη στους εαυτούς μας,
διεκδικώντας το δίκιο αυτών που
το μετέτρεψαν σε άδικο.
Τυλίξαμε με πανό τις υπεκφυγές
και στείλαμε τις σκέψεις σε
πολυδιαφημισμένα καλλιστεία.
Ποδοπατήσαμε την αλήθεια
σαν ένα μπάσταρδο, περιπλανώμενο κουτάβι.
Και η νίκη μας, πολύχρωμο μπαλόνι
που έσκαγε από το άγγιγμα
μιας ύπουλης βελόνας.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
...Πώς το χώμα αφήνει αποτυπώματα στα χαρτιά
Λέξεις τρομοκρατημένες
γεννούν μία διαβολική ιστορία.
Ρήματα
αιχμαλωτίζουν αποτρόπαιες πράξεις.
Τελείες
δολοφονούν την εξέλιξη άφθαστων ονείρων.
Ερωτηματικά
αναρωτιούνται αν η δύση της ιστορίας
θα είναι η δολοφόνος της πλήξης.
Αποσιωπητικά
δοκιμάζουν σαν μαγικά κλειδιά, τις πόρτες της γνώσης.
Προσωποποιήσεις
αντιπροσωπεύουν χωμάτινους ανθρώπους
που έπλασαν αιθέριους μύθους.
...Και έτσι
ξεριζωμένες σκέψεις αποτυπώθηκαν σε κάποια
πρώην λευκά φύλλα.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Απλώς... παρομοίωση
Είδα την ποίηση να αναστενάζει στους θεατές της
όπως ένας απογοητευμένος έφηβος
που τον αρνήθηκαν οι φόβοι του.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ο Θάνατος περιμένει... τον Θάνατο
Το ψέμα σαν ένα υπάκουο ψυγείο
παγώνει τις τύψεις.
Η φωνή αχρηστεύεται
απ' την ματαιοδοξία των λέξεων.
Σκέψεις σαν τελειοποιημένες χαρτοπετσέτες
που απορροφούν άριστα
τις μουχλιασμένες μνήμες.
Ο θάνατος, σαρκοφάγο ψάρι
φυλακισμένο μέσα στη γυάλα της πραγματικότητας,
περιμένει...
τον θάνατό του από έναν πεινασμένο ναυαγό.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Εξασφαλισμένη ανασφάλεια
Τα αδιάβροχα όνειρά μου,
τα φόραγα κάθε φορά που έβρεχε.
Έτσι, για να νιώθω μία σίγουρη ανασφάλεια.
1994
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ενεχυροδανειστήριο
Άλλη μία τσαλακωμένη μέρα
καταχωρημένη στο αρχείο της δυστυχίας.
Αυθεντικές κραυγές
αμνημόνευτων ζητιάνων
ηχογραφούνται ζωντανά-ειδικά για απαιτητικούς.
Η άπλυτη γάτα· αντικλείδι
της ευήλιας φυλακής μας.
Μνήμες τυλιγμένες σε συσκευασία δώρου
ελπίδες ενοικιάζονται ανά ώρα
σε επιλεγμένα καταστήματα στον κόσμο.
...Η ζωή ενέχυρο στην ανυπαρξία...
1995
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Απαθανατίζοντας τον Θάνατο
Το Μέλλον φοράει την παρελθοντική του τήβεννο.
Το Αύριο σκοντάφτει
περιμένοντας το λεωφορείο της καθημερινής ματαιοδοξίας.
Οι σκιές του Χθες, δήμιοι της θαμπής ευτυχίας.
Και η ζωή απαθανατίζει τον θάνατο!
1995
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Υπαρξιακός εικονολήπτης
Φτύνει ο ουρανός τις ματαιόδοξες χαρές μας.
Κεραυνοί αγκαλιάζουν το στείρο παρόν
και λικνίζονται στις μελωδίες της σιωπής.
Συννεφιασμένα βλέμματα
αναζητούν τα σκοτεινά φώτα
της αιωνιότητας.
1995
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Το ζωτικό μας ψεύδος
Οι ελπίδες, απογοητευμένα ψηφοδέλτια
πεταμένα στους δρόμους της σιωπής.
Οι μνήμες, λευκές σελίδες
στο σκοτεινό βιβλίο του παρελθόντος.
...Και ο έρωτας, γερασμένος διαβάτης
στις λεωφόρους της μοναξιάς.
Το ζωτικό μας ψεύδος
αναζητά πια την νεκρή του αλήθεια
και το μολύβι οδηγός της σκέψης
στους λαβύρινθους της μελαγχολίας.
1995
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
...Στην ακινησία των καιρών
Τα λόγια κοχύλια
ταξιδεύουν σε θάλασσες μνήμης.
Οι παλιές φιλίες-αποξηραμένα γιασεμιά
φυλαγμένα σε κουτί ρυτιδιασμένης ευτυχίας...
Εκείνες οι εφηβικές φιγούρες
αυστηροί γονείς
που χαστουκίζουν την θλίψη.
...Χρόνια
μεθυσμένα ρυάκια κυλούν
γοργόρυθμα στην ακινησία των καιρών...
1996
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Μεταμορφωτική δύναμη
Οι στιγμές δραπετεύουν
από την φυλακή του παρελθόντος
κι εγώ βουβός φύλακας
αιχμαλωτίζομαι από αυτήν τους την φυγή...
Ίσως να υποτίμησα την μεταμορφωτική τους δύναμη,
κάνοντας χωματερή το κρανίο μου.
Η μοναξιά· αγέρωχη γριά
που συνεχίζει το κέντημα της σιωπής.
...Και η σκέψη μου ζεστός μανδύας
πάνω στα αγάλματα της θλίψης...
1996
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
...Σε στίχους ακροβάτες
Οι αναμνήσεις, σαλιγκάρια που βγαίνουν
με τον ερχομό μιας θλιμμένης βροχής...
Μες στο σκοτάδι μια ανυπότακτη φλόγα
χορεύει,
αιχμαλωτίζοντας κάθε αδιάφορη ματιά.
Η ματαιότητα, σατανική αλεπού
που τρύπωσε
στην πιο πένθιμη συνείδηση.
Δεν είναι ο πανικός, εκείνος ο τυφλοπόντικας
που θάφτηκε στην έρημη ψευδαίσθηση·
Είναι η ύπαρξη σε στίχους ακροβάτες
στο σκοινί της ιστορίας...
1996
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Αιώρα αμφιβολίας
Φυλάκισες το χαμόγελό σου σε κελιά κενοδοξίας.
Δολοφόνησες πισώπλατα κάθε αγέρωχη αλήθεια.
Ισορρόπησες σε σχοινί από πλαστικές ελπίδες.
Ζέστανες το στέρνο της μοναξιάς σου με παγωμένες φλόγες.
Συμπέρασμα:Το όραμα, τυφλό μωρό
που πέθανε
στην κούνια της αμφιβολίας...
1996
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Η ποίηση απόψε σωπαίνει...
Η ποίηση απόψε σωπαίνει.
Οι στίχοι αρνούνται να περιπλανηθούν
σε ακίνητες σελίδες.
Πώς να πλέξεις στεφάνια αγάπης
από ξερές ευαισθησίες;
Δεν ζωντανεύουν οι μνήμες·
σαν τις μοναχικές γριές
κρατούν παρέα στα πεθαμένα σπουργίτια του Χειμώνα.
Πώς να αγναντέψεις το δειλινό
με άχρωμα βλέμματα;
Και εκείνο το δάκρυ-κουρασμένος πρόσφυγας-
κυλάει στο πρόσωπο της μοναξιάς.
Σαν την νυχτερινή βροχή που πληγώνει κάθε
φλογισμένη σκέψη
και σαν την Φρίκη που απογοητεύτηκε από την μορφή της...
Έτσι απλά...
Ορίστε αυτή η ποίηση που απόψε σωπαίνει.
1996
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Τηλεκατευθυνόμενο τραινάκι
Λάμπει απόψε η παιχνιδούπολη!
Αυτή η τρύπια βάρκα
που αρμενίζει στον μολυσμένο ωκεανό της σκέψης.
Κουτσές Μαριονέττες
παίζουν το παιχνίδι της ζωής
με τους δικούς τους όρους.
Πιο πέρα ο μύλος
με τις πολύχρωμες νίκες και τις γκρίζες ήττες
μετακινεί τις αυταπάτες
των βαλσαμωμένων αστών.
Κούκλες με θλιμμένα χαμόγελα
κι υποταγμένες ελευθερίες
παραδίνονται στα βλέμματα των περαστικών
μέσα από τις σκονισμένες βιτρίνες.
Και η Ευτυχία:Τηλεκατευθυνόμενο τραινάκι
που ξέφυγε από τις σιδηροτροχιές της ζωής...
1996
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Δεν είναι παραμύθι
Ο Λόγος, δρομέας που ξέφυγε,
από την κούρσα της φαντασίας...
Ζεστάθηκαν τα γυμνά κρανία
από τα πολύχρωμα καπέλα των αναμνήσεων.
Και η αδράνεια, παγερή ανάσα στη φωνή της αλήθειας.
Μην σπάσεις το τρίποδο σκαμπό της μνήμης.
Μην κάψεις τις σελίδες - τις χλωμές δεσποινίδες
για να ζεστάνεις την ψυχή σου.
Δεν είναι παραμύθι!
Είναι το φοβισμένο όνειρο που γέννησε τον εφιάλτη!
Είναι ο δισταγμός
που σαν μεταξοσκώληκας,
έκλεψε τα φτερά της πεταλούδας για να κερδίσει
την αιωνιότητα...
1996
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Στο μυστικό πεντάγραμμο μιας άλλης εποχής...
Κάπου εκεί στην άκρη μίας άλλης εποχής
πέφτει η αγάπη σαν δαχτυλίδι παιδικό
που τους βυθούς κορόιδεψε
κι επέπλευσε
σ' ένα ταξίδι έξω από τον χάρτη...
Είναι τα μάτια της μνήμης· λυχνάρια της στοργής
που μεγαλώνουν τις μαγικές εικόνες των παραμυθιών
κι ανοίγουν στων καλοκαιριών την αμφισβήτηση
τα δάκρυά μου...
Δραπέτες -νότες
ξεφεύγουν κάποτε απ' το πεντάγραμμο του δισταγμού
και ερωτεύονται δακτυλικά αποτυπώματα παιδιών που γέρασαν
επάνω στις χορδές των σκονισμένων μπάσων
...σαν να 'ναι αυτά ηχητικά μνημόσυνα πολέμων!!!
Κι η παύση
γητευμένη από κλειστούς όρκους για τα ταξίδια των καιρών
λησμόνησε την ύπαρξή της
σε δευτερόλεπτα που σμίκρυναν πολύ τις απουσίες
και τώρα ιχνηλατούν σ' άδετα τραύματα...
Ακόμα και οι διέσεις
στην κορυφή σκαρφάλωσαν
του πιο καλού μας γέλιου
που αχνοπλανήθηκε
αφήνοντας την "Φα Λύδια"
ακίνητη σε παρτιτούρα προσμονής...
Κάπου εκεί, στο μυστικό πεντάγραμμο μιας άλλης εποχής
οι σκέψεις αφουγκράζονται τις συγχορδίες του κόσμου
καθώς ο μετρονόμος κυνηγάει το τέμπο της φωνής μου...
2001
-Φα Λύδια(Λύδιος τρόπος)=Ο τρόπος που χρησιμοποιεί ως τονική την τέταρτη βαθμίδα της μείζονος (ματζόρε) κλίμακας.
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Με μια διάθεση φωτός...
Όχι, δεν θα ντυθούν οι ώρες
με ενδύματα σιωπής.
Δεν θα επαναπαυτούν
κάτω από σκιερά
καλυβόσπιτα θλίψης.
Τιμωρημένο παιδί το όνειρο
θα τρέξει
με πατίνι ελπίδας σε λασπωμένους χωματόδρομους·
τότε ο θυμός, μαγκούφης γέρος
θα χαϊδέψει το βλέμμα του γέλιου
πεθαίνοντας κοσμοβριθής.
Ας μείνει στην ακτή
η θέληση απόψε...
Έτσι, με μια διάθεση φωτός...
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ντραμς ενδοσκόπησης
Χορεύουν οι μορφές στο αινιγματικό σκοτάδι,
Είναι οι λέξεις, ντροπαλές νότες
που ξεκουράζονται στο πεντάγραμμο της μοναξιάς.
Σωπαίνουν τα συναισθήματα·
αυτά τα συνεσταλμένα κουτσούβελα
που κρύβονται στα δάση της αδράνειας.
Η ανασφάλεια, θυμωμένος χτύπος
φλερτάρει τα ντραμς της ειρωνείας.
Με φοβίζουν οι λυγμοί της σιωπής απόψε-
Αυτοί οι ανορθόγραφοι στίχοι που έζησαν
σε μελωδικές σελίδες αθανασίας...
Και έτσι...
κλείνω τα τερατόμορφα αυτιά της ανθρωπότητας.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ανάγκη
Κλείστε τον κλιματισμό·
επείγουσα ανάγκη οξυγονούχου θάρρους.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Παιδικός ήρωας
Λαχανιασμένος ο Χρόνος
κρύβεται·
παιδικός ήρωας σε καταπακτές φόβων.
Μέσα του χιλιάδες οπτασίες τρέχουν·
ντοπαρισμένα άλογα
σε κούρσα παρελθόντος.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Έκτακτο Παράρτημα
Ο πόλεμος δεν τελείωσε·
τα ψηλοτάκουνα τανκς
πατούν τα γεράνια του θυμωμένου άλσους.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Η συγνώμη του κόσμου
Η Συγγνώμη ·
στοιβαγμένο χαρτομάντηλο
λικνίζεται σε πατώματα φθοράς.
Χαϊδεύει την λευκή σουπιέρα της γιαγιάς ενοχής
σε κρίση νοσταλγίας.
Από γέροντα ενδοιασμό
φυλακίζεται
σε κελί ανακούφισης.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Αναζητείται...
Ξιπασμένη μύγα η γραφή μου
πνίγεται σε ξινισμένο γάλα ευθύνης.
Πίνει πορφυρό αίμα ήλιων.
Περιπλανιέται σε θαλάμους
συντροφεύοντας άγρυπνες στιγμές.
Ξαποσταίνει κάποτε στον ώμο του Κουασιμόδου.
Ξεψυχάει από θρασύδειλο εντομοκτόνο κριτικής.
Αναζητείται...
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Χημικό λίπασμα
Ουφφφ...
Με κούρασε το καλογυαλισμένο αυτοκίνητο
παρακαρισμένο,μέρες τώρα,
στο δρομάκι του ονείρου...
Ακρωτηρίασε τον θάμνο
που χόρευε βαλς με τις μυρωδιές των αναμνήσεων
σε κίτρινες νύχτες...
Ας έρθει ο γερανός της συνείδησης
παρακαλώ θερμά!
Δεν μπορώ άλλο χημικό λίπασμα
στα σαρκοφάγα φυτά μου.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Η θέληση
Η θέληση·
κρεβάτι άστρωτο με βρώμικα σεντόνια.
Στρώσε επιτέλους την ταυτότητά της
με καλύμματα φωνών.
Χάρισέ της ένα χορό γεροντοκόρης προσμονής.
Πρόδωσέ την με φιλήδονη στασιμότητα.
Εξαφάνισέ την σε όαση ψευδαισθήσεων
αποκοιμίζοντάς την με νανουρίσματα σκόνης.
Κράτησέ την·
κομμένο χαρτάκι
σε τελευταία σελίδα μπλοκ ιχνογραφίας.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Καιρός για εμπρησμούς
Σωροί ποιημάτων
κοιμούνται
σε άκρη σταχτοδοχείου.
Συλλογές αποτσίγαρων αντοχής.
Δεν καπνίζω.
Καιρός για εμπρησμούς σιωπής...
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Μέρες
Μέρες
ξεφυλλίζονται σε ρυθμούς βαλς
καίγονται από πυρομανείς καιρούς.
Φουσκώνουν·
παιδιά που πρήστηκαν από ονειρικά γλυκίσματα!
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Μνήμη
Σκονισμένο δάπεδο η μνήμη
πνίγεται από σφουγγαρίστρα ενοχών.
...Κι όλο χορεύει πάνω του
λασπωμένο πέλμα μονόφθαλμου γάτου...
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Χρόνος
Χρόνος
κοιμάται·
ξενυχτισμένος αλκοολικός
που τον έπιασαν τα ανικανοποίητα κενά του.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Μανιακός χορεύει
Η επιθυμία εξοστρακίστηκε στο έρεβος των θυμήσεων.
Φόβος μανιακός χορεύει.
Έχω όρεξη για βαθύ κλάμα απόψε.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Λυπημένο ημιτόνιο
Είναι και οι νότες
που με τιμωρούν
γιατί προτίμησα την πρόκληση
της αρμονίας.
Λυπημένο ημιτόνιο χάνομαι
σε τετράμετρο ατολμίας
συνθέτοντας
νυκτωδίες...
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Αφανής Θάνατος
Λιγοστεύει το τίποτα-ζηλεύει το κενό.
Παραληρεί το μηδέν στο φόβο της πληρότητας
και αυτοκτονεί
σε πρασινοβαμμένο παγκάκι χάρτινης ανασφάλειας.
Σκοτάδια νεογνά
πνίγονται
σε αβαθείς θάλασσες σκιών.
Λυπάμαι για ό,τι έζησε σε αφανή θάνατο.
Έφυγε με την πρώτη πνοή αβεβαιότητας...
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Περιπλανώμενο σαλιγκάρι
Περιπλανώμενο σαλιγκάρι
τρυπώνω σε ξηλωμένη τσέπη
απόγνωσης
και πολτοποιούμαι από
σιδεροπάπουτσα
απομυθοποίησης.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Κουρασμένα αναλόγια
Η λογική μου βίδα
στροβιλίζεται σε ξεκούρδιστο πιάνο.
Ως και τα αναλόγια βαρέθηκαν
να σηκώνουν το βάρος της μουσικής.
Καμπούριασαν
ως ένδειξη μουσικής πρωτοπορίας.
Είναι οι νότες που τιμωρούν με την σιωπή τους.
Είναι οι τοίχοι που νοσταλγούν βουβές ανακοινώσεις.
Είναι η εποχή που λησμόνησε το όνομά της
και δανείστηκε επώνυμες ανωνυμίες ...
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Κλεψύδρα επιλογών γηρασμένου γκρινιάρη
Ανάμεσά μας η ουτοπία.
Ακόμα και ο χρόνος δραπέτευσε απ' την κλεψύδρα των επιλογών
παίζοντας
ξεκούρδιστο μπάντζο αδιαφορίας.
Και εσύ κορδόνι
κυνηγάς το ταλαιπωρημένο παπούτσι
της τόλμης σου.
Κράτησα την μορφή σου φυλαγμένη
σε βιβλιοθήκη μνήμης
μαζί με τον γηρασμένο "γκρινιάρη"
για μοναχικές ώρες πληγής...
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ανικανοποίητο τοπίο
Ανικανοποίητο το τοπίο και σήμερα.
Γάλα που έληξε βιαστικά στην απομόνωση του ψυγείου.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Εξαπάτηση ωρών
Νωρίς χάθηκαν οι ώρες·
ανεξίτηλα φύλλα δέντρου
απραξίας.
Θα 'πρεπε να το σκεφτούν σοβαρά όσοι τις εξαπάτησαν
φτιάχνοντας πλαστικές ρίζες ευσυνειδησίας.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Η μετριότητα είναι η χειρότερη τιμωρία
Τα ορφανά σαλιγκάρια
χορεύουν στον μονότονο ρυθμό της ταπείνωσης.
Προσπάθησαν απεγνωσμένα να γίνουν "Τίποτα¨.
...Όμως η μετριότητα είναι πάντα η χειρότερη τιμωρία.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Μυαλό κάδρο
Στριμώχνω φιγούρες σε μυαλό-κάδρο
με άπλυτα ρούχα αμφιβολίας.
Στεγάζω χαμόγελα σε μισόχτιστη πολυκατοικία·
η ματιά, δειλός ηδονοβλεψίας,
σφηνώνει σε στενό παράθυρο σιωπής...
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Σε βάθος δοκιμίου
Κορίτσι με ανθισμένο ένδυμα
μελετά σε βάθος δοκιμίου
της σειράς "Λούκυ Κιντ"· "Ο μπόμπιρας Λούκι".
Πέδιλα χαράς σε ποδαράκια απλότητας·
-Γιατί λοιπόν όλοι φορούμε μπότες;
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ματαιοδοξία
Καυτό ρόφημα ματαιοδοξίας.
Δοκιμάζω.
Ζηλιάρα φιλενάδα της μιζέριας.
...Γυάλινα σκαλιά ραγίζουν αργόρυθμα.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Το σπίτι των ημερών
Μέρες που γέμισαν στις άκρες τους μούχλα
αναμένουν κι απόψε την φοβισμένη απόρριψη.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Μεταμφίεση
Μια νύχτα θα μεταμφιεστώ σε Αμνησία
με σκοτεινά πέπλα εικόνων
και τρύπια πατούμενα υποσχέσεων.
Έτσι με τον γεροδεμένο καβαλιέρο της σιωπής
στον ακρωτηριασμό των νεανικών ελπίδων
θα χορέψω μελωδίες αισιόδοξης λύπης.
Κι όταν η πένθιμη γιορτή
κακογραμμένο βιβλίο
κλείσει,
οι λευκοί ήχοι θα καταφέρουν να χρωματίσουν τις φωνές...
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Το βλέμμα μέσα μου
Το βλέμμα μέσα μου
παγωτό χωνάκι με τριμμένο φιστίκι και σιρόπι ενοχών
λιώνει
στην πρώτη και όλας αχόρταγη δαγκωματιά.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Προδοσία
Η προδοσία
κρατά άρωμα μουχλιασμένου τριαντάφυλλου
κι έχει μορφή κατσούφη αγγέλου.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Εμφανής αφάνεια
Με θυμωμένο πόνο
εμφανούς αφάνειας
μακιγιάρω το δέρμα.
Νηστικός γάτος που ερωτεύτηκε φτερωτές ψευδαισθήσεις,
προσδοκώ τις αγωνίες.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Νοσταλγικές περιπολίες
Φθάνει.
Δεν έχω όρεξη για νοσταλγικές περιπολίες·
νυχτερινό σουβλάκι και ξέμεινα σε κοιλιά αδηφάγου ψυγείου.
...Οι παγοκυψέλες πανικοβλήθηκαν
και δάκρυσαν σιγανά.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Η εξιστόρηση καλά κρατεί...
Γραμματόσημο
πάνω σε έφηβους φακέλους
ταξιδεύω.
Φτερωτό έντομο προσγειώνομαι σε ανήσυχες σελίδες.
Η εξιστόρηση καλά κρατεί...
Χρατσσσ!
Κομμάτια κι απόψε οι παραπληγικοί στίχοι!
Κομφετί
που διασκεδάζουν
σε καρναβάλι λύπης.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ακολουθώ -από αύριο - δίαιτα σκέψης
Ψέματα
υψηλών λιπαρών.
Εύθραυστες συγγνώμες
αεροστεγούς συσκευασίας ανοχής.
Ακολουθώ-από αύριο-δίαιτα σκέψης.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ανταρσία
Οι λέξεις κάνουν ανταρσία
αναζητώντας την ειλικρίνειά τους.
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Ιατρικό ανακοινωθέν του κόσμου
Κρυολόγησε η σιωπή των καιρών
και βήχει κακοήθειες·
άμεσος κίνδυνος μόλυνσης...
2001
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Νεογνά χαμόγελα
Νεογνά χαμόγελα...
Παντού!
Σε κινούμενα αλογάκια λούνα παρκ.
Στις ξηλωμένες ραφές του χρόνου.
Σε πρόσωπο άστεγου πακιστανού.
Ανεβαίνουν με το ασανσέρ της καθημερινότητας
ξεπηδούν από τους κάδους της λύπης
σε παιδικές γκριμάτσες...
Νεογνά χαμόγελα – παντού!
2007
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Εν αναμονή κλέφτη...
Νύχτα
χασμουρητά λεωφορείων και παραβιασμένες καγκελόπορτες
υπαίθρια μαχαίρια
στήνουν χορό στη συνοικία των δένδρων...
δάκτυλα πανσελήνου θωπεύουν το πρόσωπο της πόλης.
Μισοκατεβασμένα ρολά
ίσα να μπει ο κλέφτης αγέρας ...
2008
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Περιήλιο
Ταξίδι στο περιήλιο.
Περιθάλπω αποχαιρετισμούς.
Στον βήχα του χρόνου το αίτιο των πάντων...
Τιμολογώ τις δάφνες μας.
Αμοιβή;
Η καταστολή στις μνήμες που έπονται...
Στο ερείπιο χασκογελούν οι προτομές...
2008
ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ
Σερπαντίνες Θανάτου
Ορειβάτης σε κερί που φλέγεται.
Τίποτα δεν κινεί το όνειρο.
Βουή...
Δίδυμα δάκρυα πέφτουν στο χώμα.
Μετάγγισαν την είδηση
στην ύστατή μου φλέβα.
Ό,τι απέμεινε...
Πορφυρές σερπαντίνες θανάτου...
Κάπου εκεί στην Παλαιστίνη
σκορπίζεται η τέφρα της Ιστορίας.
2009
"ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΑ"
"ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΑ"ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ "ΑΛΕΞΙΣΦΑΙΡΟ"ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ "ΡΕΩ"ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7 ΜΑΗ ΒΙΒΛΙΟΚΑΦΕ "ΕΝΑΣΤΡΟΝ" Σόλωνος 101
125 ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ- ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗ